Bruno Fernandes heeft voor Manchester United 111 doelpunten gemaakt in 335 wedstrijden, maar dit seizoen blijft zijn impact ver achter bij vorig jaar. Slechts zeven weken geleden stond de aanvoerder nog in de Manchester Opera House, waar hij zijn trots uitsprak over zijn verkiezing tot PFA Player of the Year voor 2025-26.
De Portugese middenvelder had toen al de Premier League-prijs en de prijs van de Football Writers gewonnen, als erkenning voor zijn enorme bijdrage aan de onverwachte derde plaats van zijn ploeg.
Fernandes scoorde negen keer en gaf 21 assists, een Premier League-record dat hij deelde met Thierry Henry en Kevin de Bruyne. In de elf laatste wedstrijden van vorig seizoen was hij goed voor 12 van de 21 doelpunten van United, door zelf te scoren of een doelpunt voor te bereiden. In de reeks van zeven wedstrijden die United terugbracht naar Europa’s elitecompetitie na een afwezigheid van twee jaar, was de 31-jarige betrokken bij negen van de twaalf treffers.
Statistisch was dat opmerkelijk. Het deed denken aan Eric Cantona in het titelwinnende seizoen 1995-96, toen hij zes wedstrijden achter elkaar scoorde, waarvan vijf keer met slechts één doelpunt van zijn ploeg.
“Het was een bijzonder seizoen voor mij,” vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. “Ik ben heel trots.
Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een team, we spelen voor een club, we spelen voor de fans. Er is niets dat belangrijker is dan dat.”
Die woorden hebben nu extra gewicht, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers zijn de cijfers van dit seizoen een stuk minder indrukwekkend.
Fernandes heeft in alle zes Premier League-wedstrijden van United elke minuut gespeeld. Hij heeft drie doelpunten en één assist, allemaal tegen Ipswich, in de tweede wedstrijd van het seizoen en tot nu toe de enige overwinning van zijn ploeg.
De cijfers zijn eigenlijk beter dan vorig seizoen, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde en geen enkele assist gaf. Toen speelde hij echter in de diepere middenveldrol die Ruben Amorim verkoos.
Minder gevaarlijk dan vorig seizoen
Dit seizoen heeft Fernandes het op een na hoogste aantal schoten ooit, gemiddeld 3,3 per wedstrijd. Zijn beste seizoen was 3,5 in 2020-21. Het aantal schoten op doel is echter het op één na laagste van zijn tijd bij United, gemiddeld 0,8. Ook zijn chancecreatie is met gemiddeld 2,5 per wedstrijd het op één na laagste van zijn tijd op Old Trafford, en een flink stuk lager dan de 4,0 van vorig seizoen.
Nog opvallender is dat hij tot nu toe slechts één ‘big chance’ heeft gecreëerd, de lange pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de verdediging van Ipswich. Fernandes had vorig seizoen gemiddeld één big chance per wedstrijd.
De combinatie van die cijfers en zijn algemene betrokkenheid verklaart mogelijk deels waarom United pas zes punten heeft uit de eerste zes wedstrijden. Het is hun slechtste competitiestart in veertig jaar, toen Ron Atkinson werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.
Maar is Fernandes een oorzaak van de malaise van United, of een symptoom ervan?
Fitheid en de nieuwe situatie
Over de fitheid van de Portugese spelmaker bestaat onzekerheid. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij werd tijdens de recente Nations League-wedstrijd tegen Noorwegen op de bank gelaten. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de voormalige speler van Sporting “met pijn speelde”.
Fernandes was echter fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de verlengde break. Daarvoor speelde hij de volledige negentig minuten in de 4-0 overwinning op Sabah FK, de Azerbeidzjaanse kampioen, in de Champions League.
Trainer Michael Carrick ziet het niet als een probleem, nu hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.
“Hij had iets, maar dat gebeurt vaak,” zei Carrick. “Spelers spelen met blessures.
Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.
Hij is er grotendeels overheen, was vanochtend in de training erg scherp en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Het gemis van Sesko en Casemiro
Aan het eind van vorig seizoen, toen de bijdrage van Fernandes op zijn productiefst was, stond Benjamin Sesko regelmatig in de nummer negen-rol, terwijl de veteraan Casemiro als anker op het middenveld speelde.
Van de negen competitiedoelpunten die Sesko in 2026 heeft gemaakt, bereidde Fernandes er vier voor. Ook was hij betrokken bij vier van de laatste vijf doelpunten die Casemiro als speler van Manchester United maakte, vanaf 1 februari.
Los van de doelpunten is ook duidelijk dat de aanwezigheid van Sesko en Casemiro wordt gemist.
Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen niet beweren dat de lage loopcijfers van United nu komen doordat de 34-jarige in de zomer naar Inter Miami is vertrokken. Zijn positiespel en spelinzicht blijven echter van hoog niveau. Fernandes kon risico’s nemen in de wetenschap dat United bij balverlies in de omschakeling niet zomaar overspeeld zou worden.
Wat Sesko betreft: zijn nieuwe scheenblessure verlengt alleen een gebrek aan betrokkenheid dat zwaar voelbaar is, en waarvoor nog geen einddatum bekend is.
De clubbestuurders negeerden in de zomer het geroep om extra aanvallende versterking en versterkten in plaats daarvan het middenveld van Carrick.
Een plan om de aanvankelijke afwezigheid van de Sloveen op te vangen door Mbeumo als nummer negen te gebruiken, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd in Hull een enkelblessure opliep.
Matheus Cunha kreeg de taak in plaats daarvan, maar hij zakte herhaaldelijk diep, precies in de ruimte die Fernandes innam, en het duo vond nooit een effectieve manier om dat op te lossen.
Voor Fernandes voelt het beperkend. Hoewel hij niet iemand is die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, lijkt zijn besluitvorming wel te lijden onder de situatie.
Tegen Tottenham in het weekend had Fernandes wel 23 minuten nodig om één pass te geven.
Carrick zei op maandag, vooruitkijkend naar het Champions League-duel met Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plek in zijn elftal heeft. Hij voegde er echter genoeg voorbehouden aan toe om aan te geven dat het weglaten van zijn aanvoerder niet in zijn plannen zit.
United moet echter beginnen met verbeteren, en dat betekent dat Fernandes hetzelfde moet doen.
“Hij is een topspeler, Bruno,” zei Carrick.
“Soms lukt het gewoon niet. Soms heb je zo’n periode.
Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen, daar twijfel ik niet aan.”